Przepisy Kulinarne

Suflet czekoladowy

2011-02-05T01:22:00.000-08:00

Wszystkim, którzy lubią zjeść "małe co nieco" chciałbym zaprezentować tutaj dość ciekawy, moim zdaniem, przepis na deser. Oczywiście, czy komuś on przypadnie do gustu, jest to kwestia smaku. Mi osobiście bardzo smakuje ten deser i polecam innym jego wypróbowanie.

Od czego powinniśmy zacząć? Oczywiście od przygotowania niezbędnych składników jakie będą nam potrzebne do jego przyrządzenia.

Składniki jakie będą nam potrzebne to:

-250 g ciemnej czekolady,

-250 ml śmietany kremówki(30%),

-150 g cukru pudru,

-5 jajek,

-2 łyżki kakao,

-50 g masła .

Sposób przygotownia deseru jes bardzo prosty i nie jest zbyt czasochłonny, oto on:

Śmietanę należy schłodzić, ubić i schować do lodówki.

Czekoladę rozpuścić w kąpieli wodnej, czyli włożyć garnuszek z połamaną czekoladą w rondel z gorącą wodą.

Żółtka jajek należy ubić z łyżką cukru pudru, aż do powstania białej pulchnej masy.

Schłodzone białka trzeba ubić na sztywną pianę, a pod koniec ubijania dodać resztę cukru pudru i ubijać dalej, aż piana będzie gęsta i lśniąca.

Żółtka należy wymieszać z ciepłą czekoladą i stopniowo, w trakcie mieszania dodawać ubitą pianę z białek.

Wszystkie składniki należy mieszać delikatnie. Foremki posmarować masłem i nałożyć do nich do 2/3 wysokości przygotowaną masę czekoladową.

Włożyć foremki na 15-20 minut do wcześniej rozgrzanego do około 210 stopni piekarnika.

Przed podaniem posypać kakao.

Ten przepis kulinarny jest dość prostym przepisem i nawet początkujący kucharz powinien sobie z nim poradzić. Przynajmniej mam taką nadzieję. Suflet jest bardzo smaczny i trochę trudu, i wysiłku napewno wam się opłaci. Bardzo dobrze pasuje jako dodatek do kawy.

Tort kanapkowy - początek lata w Szwecji

2011-02-05T01:21:00.000-08:00

Torty kanapkowe to wspaniałe danie na wszelkie uroczystości małe i duże. Ale nie tylko, bo taki wspaniały tort można także przygotować na miły rodzinny wieczór pod gruszą lub w domu.

Przepis na chlebek:
1 sztuka pieczona w tortownicy 21 cm.

Składniki:
25 g drożdży
4 dl mleka
1,5 szklanki mleka (4 dl)
1 łyżka oleju lub rozpuszczonej margaryny
pół łyżeczki soli
2 łyżeczki cukru
4,5 szklanki mąki (11 dl)

1. Rozkruszyć drożdże w misce.
2. Zagrzać mleko z olejem do 36 stopni. Rozrobić z drożdżami. Dodać sól i cukier.
3. Wyrobić ciasto: ręcznie lub w robocie. Odstawić w ciepłe miejsce do wyrośnięcia na 30 minut.
4. Wyrobić szybko i włożyć do tortownicy (zajmuje połowę objętości). Można jeszcze potrzymać ze 20 minut, ale ja najczęściej od razu piekę, bo wszyscy w domu czekają na produkt końcowy.
5. Piec koło 30-40 minut w temperaturze około 200 stopni.
6. Wyjąć, wystudzić i pokroić na 3-4 warstwy, jak zwykły tort. Aha! Jeszcze ważna rzecz: można odkroić twarde części z góry bochenka i z boków.

A teraz (albo w czasie pieczenia chlebka) przystępujemy do przyrządzania farszów do przełożenia chleba. Najpierw jednak dobrze jest zmieszać kilka łyżek majonezu z taką samą ilością łyżek śmietany 18 proc.
Do tortu na zdjęciu przyrządziłam dwa proste i szybkie farsze:

1. Kilka suszonych pomidorów pokroić w drobne kawałeczki. Dodać ¾ szklanki gęstej śmietany. Przyprawić pieprzem, bazylią, solą i dodać dwie łyżki przecieru pomidorowego. Dobrze wymieszać.
2. 200 g szynki pokroić w kawałeczki. Dodać pokrojone drobno cztery plastry ananasa oraz pół ogórka. Wszystko wymieszać z 2/3 szklanki majonezu.

Przybrać tort według własnych pomysłów lub cudzych.

Ciasteczka na ostro – czekolada i chili

2011-02-05T01:16:00.000-08:00

Niektórzy się dziwią, gdy mówię o ciasteczkach z czekoladą i chili. Kiedy leżą na stole wśród innych słodkości, tylko niektórzy ich próbują. Jedni wpadają w natychmiastowy zachwyt, inni na zawsze zniechęcają się do tego egzotycznego połączenia smaków. Bo kto to wymyślił takie zestawienie? Chili z ...

Niektórzy się dziwią, gdy mówię o ciasteczkach z czekoladą i chili. Kiedy leżą na stole wśród innych słodkości, tylko niektórzy ich próbują. Jedni wpadają w natychmiastowy zachwyt, inni na zawsze zniechęcają się do tego egzotycznego połączenia smaków.
Bo kto to wymyślił takie zestawienie? Chili z czekoladą? To chyba jakaś innowacja i szukanie na siłę nowych doznań... Nie może być chyba nic dziwniejszego...

Jednak gdyby przyjrzeć się historii tego zestawienia, szybko okazałoby się, że chili i czekolada to jedno z najstarszych połączeń smaków.
Dzisiaj w Europie wraca na nie moda, która rozpoczęła się już za czasów Majów. Ameryka Środkowa miała idealny klimat do hodowli kakaowca oraz chili. Były to dwie rośliny, na których w większości opierała się kuchnia Majów, a później Azteków. Chili do dzisiaj w Meksyku jest traktowane jako przyprawa narodowa. Meksykanie identyfikują się z nią i dodają do niemal wszystkiego.

Aztekowie upodobali sobie chili do tego stopnia, że na ich targach można było znaleźć aż 20 gatunków tej rośliny. Traktowali je na równi z seksem. W okrutnych uroczystościach na cześć krwawych bogów kapłani wymagali od wiernych abstynencji seksualnej oraz nie jedzenia papryczek chili.

Kakao było równie istotną rośliną w ich kuchni. Majowie wkładali kakao do specjalnych naczyń umieszczanych w grobach swoich bliskich. Ziarna kakaowca traktowane były na równi z pieniędzmi, często płacono nimi za pracę.
Podczas ceremonii zaślubin Majowie mieli zwyczaj dawania sobie wzajemnie przez parę młodą pięciu ziaren kakao. Pełniły one funkcję dzisiejszych obrączek.
Najpopularniejszym napojem był płyn przyrządzany z roztartych nasion kakao.

I tu zaczyna się romans czekolady z chili.

Aztekowie do kakaowego napoju dodawali najczęściej chili, zdarzało się, że oprócz tego dodawali jeszcze miód i kukurydzę. Taki napój prawdopodobnie nie smakowałby nam dzisiaj, tak samo jak nie smakował on pierwszym Hiszpanom, którzy dotarli do Ameryki Środkowej. Być może w ogóle by go nie spróbowali, gdyby Aztekowie nie opowiedzieli im o jego wspaniałym działaniu – uważano go za silny afrodyzjak. Potwierdzeniem tego było specjalne święto związane z uprawą kakaowca – świętego drzewa. Trwało ono trzynaście dni. Przez ten czas wszyscy zachowywali abstynencję seksualną, a czternastego dnia odbywała się orgia – oczywiście tuż przed nią wszyscy pili kakao z chili, które dodawało im nieziemskich sił.

Kiedy Krzysztof Kolumb przywiózł w XVI wieku kakao do Europy, stało się ono szybko popularne. Napój przyrządzano podobnie do tego znanego w kraju Azteków, ale chili zamieniano na anyż, pieprz albo cynamon i dodawano do niego cukru.
W tej zmodyfikowanej formie kakao podbiło podniebienia Europejczyków i jest znane do dziś.

To my – Europejczycy, rozdzieliliśmy dawno temu czekoladę od chili. Dzisiaj patrzymy na ten związek kręcąc nosem, coś nam tu nie pasuje...
Proponuję jednak choć raz wypróbować tego połączenia. Jest bardzo dużo przepisów z kuchni meksykańskiej na mięso z sosem czekoladowym i chili oraz na słynne azteckie kakao do picia.
Ja przedstawiam jeden z moich ulubionych deserów – czekoladowe ciasteczka chili.

8 dag rodzynek
3 łyżki rumu
30 dag gorzkiej czekolady
3 łyżki masła
6 łyżek mąki
15 dag cukru
2 jajka
po 1/4 łyżeczki proszku do pieczenia, soli i mielonego cynamonu
1-2 łyżki chili w płatkach (może być też chili mielone)
1 łyżeczka cukru waniliowego
Rozgrzej piekarnik do 180 stopni C. Rodzynki włóż do rondelka, wlej alkohol i mocno podgrzej, ale nie gotuj.
Odstaw, aby ostygły. Do garnka włóż 17 dag połamanej na kawałki czekolady, dodaj masło, stop, mieszając, na małym ogniu. Ostudź.
Wymieszaj mąkę z proszkiem do pieczenia, płatkami chili, cynamonem i solą. Jajka ubij z cukrem, pod koniec ubijania dodaj cukier waniliowy. Ciągle ubijając, powoli wlewaj do masy jajecznej stopioną i przestudzoną czekoladę.
Powstałą masę delikatnie połącz z mąką, dodaj osączone rodzynki i pozostałą czekoladę pokrojoną w drobną kostkę.
Nabieraj łyżeczką porcje masy i układaj na blasze wyłożonej pergaminem.
Piecz 8 - 10 minut, wyjmij z piekarnika, odłóż, aby ostygły.

Gwarantuję Wam, że uwiodą Was swoim niepowtarzalnym smakiem!

Gołąbki wegetariańskie

2011-02-05T01:14:00.001-08:00

Gołąbki wegetariańskie z oryginalnym farszem z ziemniaków i białego sera w sosie pomidorowym. Mniam , mniam :)

Gołąbki wegetariańskie z oryginalnym farszem z ziemniaków i białego sera
w sosie pomidorowym. Mniam , mniam :)

Składniki:

Zblanszowane liście z 1 główki białej kapusty

Na Farsz :

1 kg ziemniaków ugotowanych ziemniaków i przetartych na miazgę
pół kilo białego sera
1 cebula
garść roztartego majeranku, 2 ząbki czosnku
4-5 pomidorów
oliwa z oliwek

Sposób przygotowania :

Łączymy ze sobą ziemniaki i biały ser.
Posiekaną cebulę zrumienić na oliwie i dodać do farszu
razem z majerankiem , czosnkiem i solą .

Farsz zawijamy w liście jak w klasycznych gołąbkach

Gołąbki układamy w garnku na przemian z kawałkami obranych
ze skórki pomidorów. Dusimy pod przykryciem w niewielkiej ilości
posolonej wody , aż pomidory całkowicie się rozpadna , a kapusta będzie miękka

Smacznego ! :)

Naleśniki z ziemniakami i serem

2011-02-05T01:13:00.001-08:00

Dokładny przepis na naleśniki z ziemniakami i serem. Jeżeli nie wiesz jak zrobić naleśniki? To dobrze trafiłeś ! Tutaj znajdziesz nie tylko przepis na naleśniki z ziemniakami i serem, ale przepis na ciasto naleśnikowe. Potrawa bardziej służy jako deser po obiedzie lub też może być podawany w każdej porze obiadowej.

Dokładny przepis na naleśniki z ziemniakami i serem. Jeżeli nie wiesz jak zrobić naleśniki? To dobrze trafiłeś ! Tutaj znajdziesz nie tylko przepis na naleśniki z ziemniakami i serem, ale przepis na ciasto naleśnikowe. Potrawa bardziej służy jako deser po obiedzie lub też może być podawany w każdej porze obiadowej.

Potrzebne składniki:
- 80 dkg ziemniaków,
- 15-20 dkg sera (twarogu)
- 5 dkg cebuli,
- 4 dkg tłuszczu,
- sól, pieprz,
Ciasto:
- 2 jaja, sól
- 1/4 l mleka,
- 1/4 l wody,
- 20 dkg mąki; skórka słoniny do smarowania patelni,
- 4 dkg tłuszczu do smażenia,
- gałązki zielonej pietruszki

Przyrządzić według tego sposobu przygotowania:

Ziemniaki wyszorować szczotką pod bieżącą wodą, ugotować, odcedzić, obrać ochłodzić oraz przepuścić przez maszynkę razem z serem i cebulą obraną, usmażoną w talarkach na tłuszczu. Dodać do smaku sól, pieprz i starannie wymieszać. Usmażyć naleśniki. Każdy naleśnik smarować równo nadzieniem, złożyć na pół i jeszcze raz na pół w tzw. "chusteczkę". Kłaść na patelnię, na rozgrzany tłuszcz, szybko osmażyć z 2 stron. Ułożyć na półmisku, opierając jeden o drugi, przybrać gałązkami zielonej pietruszki.

Przepis na przygotowanie naleśników (ciasta):

Trzepaczką rózgową wymieszać dokładnie żółtka z mlekiem, wodą i częścią mąki, której dać tyle, aby ciasto było gęste jak śmietana. Ubić pianę, połączyć z ciastem, lekko wymieszać, dodając resztę mąki i soli. Patelnię rozgrzać na ogniu, smarować dokładnie skórkę słoniny. Łyżką wazową nabierać ciasto, nalewać na gorącą patelnię; uważać, aby nie smażyć za grubych naleśników. Jeżeli naleje się za dużo ciasta, zlać z powrotem do garnka. Naleśniki smażyć, a gdy ciasto zetnie się, obrócić łopatką lub szerokim nożem na drugą stronę. Usmażone naleśniki składać na odwróconym dnem do góry talerza.

PORADA: Ciasta nie nalewać na mało rozgrzaną patelnię, gdyż porobią się kluski.

Podawać ze śmietaną, sosem grzybowym, koperkowym lub pomidorowym, z surówką z warzyw.

Kopytka

2011-02-01T19:26:00.000-08:00

Chyba nie ma osoby, która by nie lubiła tych kluseczek. Uwielbiają je zwłaszcza dzieci na słodko - masełko, cynamon i cukier. Kopytka możemy podawać właśnie na słodko, ale również np. z sosem grzybowym, pieczenią itd.

Składniki na 4 porcje

7-9 dużych ziemniaków
2 jajka
ok. 40 dag mąki

Dodatki:

garnek
łyżka oleju
sól

Wykonanie

Ziemniaki obrać i ugotować. Po ugotowaniu odlać wodę i dokładnie zgnieść lub przepuścić przez praskę - odstawić do całkowitego wystudzenia (w przeciwnym razie kluski będą się rozlatywać). PO wystudzeniu jeszcze raz pognieść, dodać mąkę i jajka i szybko (by ciasto się nie zagrzało) zagnieść na gładkie ciasto. Podzielić na kilka kawałków. Na stolnicy rozsypać trochę mąki i z każdego kawałka ciasta formować wałek,a następnie kroić skośne kluseczki. Praca powinna przebiegać w miarę szybko, tak by kluski nie zmiękły. Zagotować wodę w garnku, dodać sól i olej, kluski wrzucać partiami - zagotować i zmniejszyć ogień. Po wypłynięciu gotować około 2 minut. Wyjmować delikatnie łyżką cedzakową.

Sałatka z paluszkami krabowymi

2011-01-31T18:38:00.000-08:00

Niektóre dania na stałe wpisują się w życie człowieka. Czasem dlatego, że często je przyrządza, a czasem z powodu okoliczności, w jakich doszło do spotkania - jeśli można określić to jako "spotkanie". Tytułowe danie to właśnie ostatni przypadek.

Sylwester zeszłego roku był szczególny. Po pierwsze dlatego, że wreszcie udało się A., P. i mnie spędzić go razem (po kilku nieudanych, wcześniejszych próbach). Po drugie, to był mój najlepszy Sylwester - całkowicie niewymuszony, bez żadnej fałszywej radości czy ekscytacji z tak banalnego powodu jak zaczęcie się kolejnego roku. A po trzecie - choć najmniej ważne - po sylwestrowym obżarstwie nie czułam się najlepiej i pół następnego dnia spędziłam jedząc sucharki.

Nie byliśmy tylko we trójkę. Nasi znajomi z Koła Polonistów zapowiedzieli swój udział, tak więc cały dzień spędziliśmy najpierw na zakupach, a potem na przyrządzaniu pyszności, by móc godnie podjąć gości. Ja ugotowałam zupę meksykańską oraz zrobiłam trzy sałatki: z ananasem, z szynką i ze śledziami. A. zrobiła udka z warzywami zapiekane w rękawie (o inspiracji, jaką mi dała tym rękawem, na pewno jeszcze napiszę) oraz sałatkę z paluszkami krabowymi. P., o ile pamiętam, zajmował się pomaganiem nam w krojeniu, otwierał nam słoiki i puszki, obierał cebulę, czosnek i ogórki, ozdabiał po swojemu przygotowane sałatki, zabawiał nas rozmową, dbał o oprawę muzyczną, puszczając nam muzykę Haendla i Roberta Kasprzyckiego, i generalnie był kimś, kogo moja Mama określa "przynieś, podaj, pozamiataj".

Dlaczego "ohydnie ohydna"? Były z nią kłopoty od początku. Zakupy robiliśmy w ogromnym supermarkecie, gdzie powinno być wszystko. Mimo to, mieliśmy problem ze znalezieniem chińskiego makaronu, a kiedy wreszcie się to nam udało, okazało się, że nie ma makaronu ryżowego w postaci nitek. Były jedynie wstążki, na które A. ostatecznie się zdecydowała, bo stanowczo odmówiła zakupienia makaronu sojowego, który "w nitkach" był. Paluszki krabowe braliśmy na wagę, a że akurat mieli końcówkę towaru, wzięliśmy wszystko, co mieli - i to też okazało się być brzemienne w skutkach.

Samo przygotowanie sałatki nie jest trudne ani czasochłonne. Podgotować paluszki, by się rozmroziły, przygotować i ostudzić makaron, obrać warzywa - tym bardziej, że P. pomagał, gdzie tylko mógł. Końcowy efekt był przyjemny i dla oka i dla nosa. A., co prawda, oznajmiła, że 'to nie to", bo makaron nie jest "w nitkach", a w ogóle wyszła nieprawdopodobnie duża porcja i kto to teraz zje? Ja i P., uzbrojeni w łyżki, podjęliśmy się degustacji i osobiście od pierwszej łyżki wiedziałam, że "to jest to". P. natomiast, po pierwszym spróbowaniu, oznajmił głośno: "Ohydna!" i z miejsca pochłonął jeszcze z dziesięć łyżek. A. śmiejąc się podchwyciła "Ohydnie ohydna!" - i tak już się przyjęło, danie zostało nazwane na zawsze.

Poniżej przepis na ową "ohydnie ohydną" sałatkę -z wiedzą i za pozwoleniem mojej A.

SAŁATKA Z KRABOWYMI PALUSZKAMI:

1 opakowanie makaronu ryżowego nitki

1 opakowanie paluszków krabowych surimi (jeśli na wagę, to potrzeba 18 takich paluszków)

1 puszka kukurydzy

1 długi zielony ogórek

1 pęczek koperku

4-5 ząbków czosnku

3-4 łyżki majonezu

sól, pieprz

Paluszki rozmrozić (najlepiej wrzucić na chwilę do wrzątku), ostudzić, pokroić na 2-centymetrowe kawałki. Makaron połamać jeszcze w opakowaniu na mniejsze kawałki, następnie przygotować według instrukcji na opakowaniu, ostudzić. Kukurydzę osączyć z zalewy. Ogórek obrać ze skórki, pokroić wzdłuż na cztery części, następnie pokroić wszerz na 2-centymetrowe kawałki. Czosnek obrać i zgnieść w wyciskarce, albo pokroić w drobną kosteczkę. Koperek pokroić. Wszystkie składniki wymieszać w dużej misce z majonezem, doprawić solą i pieprzem do smaku, wstawić na dwie godziny do lodówki, by się "przegryzła".

Bon appétit :-)!

Zdrowe odżywianie

2011-01-29T09:16:00.001-08:00

Spożywane pokarmy mają wpływ na Twoje zdrowie i dobre samopoczucie, a także na kształt ciała. Wymagania żywieniowe zmieniają się z wiekiem. Dowiedz się o prawidłowym odżywianiu.

Białko, na przykład, ma zasadnicze znaczenie w okresie dzieciństwa, ponieważ jest to główny element, z których skóra, mięśnie, włosy, krew i narządy wewnętrzne są zbudowane. Nawet po 18 roku życia, gdy ludzie są już ukształtowani, dobry zasób białka jest niezbędny do naprawy uszkodzonych tkanek. Znajdziesz główne źródła białka w mięsie, jajach, rybach, serach i mleku.

Nie jest łatwo oszacować dokładne dzienne zapotrzebowanie pokarmowe dla każdej osoby. Wymagałoby to skomplikowanych testów medycznych, ale można ocenić własne potrzeby poszczególnych składników odżywczych poprzez eksperymenty i doświadczenie. Pomyśl o starym powiedzeniu: "Jesteś tym co jesz".

Węglowodany dostarczają zazwyczaj około połowy dziennej dawki energii dorosłym. Źródłem węglowodanów są głównie chleb i zboże. Niektórzy szczęściarze są w stanie jeść wszystko bez troski o własną wagę, ale większość ludzi musi bardziej uważać. Jednym z najlepszych sposobów by to osiągnąć jest uniknięcie ciasta, ciastek, słodyczy i napojów alkoholowych.

Zdrowa dieta powinna zawierać: węglowodany, tłuszcze, białka, składniki mineralne, witaminy i wodę. Woda ma kluczowe znaczenie. Tracimy wodę przez cały czas, w moczu, wraz z potem i oddychaniem, musi być stale uzupełniana. Należy dążyć do co najmniej jednego litra dziennie, a czasami więcej. Czy wiesz, że możemy żyć przez wiele tygodni bez jedzenia, ale możemy żyć tylko kilka dni bez wody?
Witaminy się bardzo różnią od siebie, każda ma inne zadanie do wykonania. Zazwyczaj nazywa się je poprzez litery, ponieważ kiedy zostały odkryte, ich skład chemiczny był nieznany. Dietetycy mogą dziś dać im nazwy chemiczne, ale są one nadal najlepiej znane jako witaminy A, B, C lub D, itp. Wapń który znajduje się w jogurcie, mleku, serze, sardynkach i łososiu pomaga utrzymać nasze zdrowe kości, a także bierze udział w regulacji ciśnienia krwi.

Największy procent żelaza w organizmie znajduje się w hemoglobinie i żelazo jest niezbędnym składnikiem białek które są powiązane z transportem tlenu przez krew. Żywność, która zawiera żelazo to ryby, drób, czerwone mięso i soczewica.

Wartość energetyczna żywności jest często określana jako zawartość kalorii. Kalorie wyrażają energię którą żywność może produkować kiedy jest użyta jako "paliwo dla organizmu". Najczęściej spożywane kalorie powinny pochodzić ze świeżych owoców i warzyw oraz mieszanki składników mineralnych i witamin. Te w domiarze: niskotłuszczowe produkty mleczne, ryby, drób, chude mięso, kształtują zdrowe odżywianie i zdrową dietę. Rodzajem zdrowej diety jest wegetarianizm, ale wiąże się z wyłączeniem z posiłków produktów mięsnych, jaj, nabiału przez co spora liczba osób nie zgodzi się na ten rodzaj diety.

Jak zrobić shake - czekoladowe, truskawkowe i waniliowe

2011-01-29T09:03:00.000-08:00

Chyba nie ma osoby, która nie lubi tego mlecznego napoju. Skutecznie ochładza i gasi pragnienie. Co do smaku każdy ma swój ulubiony jedni lubią truskawkowy jeszcze inni czekoladowy. Fakt faktem wszystkie shake są dobre.

Niewiele osób wie, że istnieją proste sposoby by zrobić shake w domu. Wystarczy zaledwie 5 minut. Polecam szczególnie mężczyzną, którzy nie potrafią gotować, a chcieli by osłodzić swoim kobietom poranek.

Zaczynamy:

Shake truskawkowy

źródło: www.sxc.hu

Składniki:

2 szklanki lodów waniliowych
1 1/4 szklanki mleka
Kilkanaście truskawek

Shake czekoladowy

źródło: www.sxc.hu

Składniki:

2 szklanki lodów waniliowych
1 1/4 szklanki mleka
2 łyżki czekoladowego napoju Nesquik(lub słodkie kakao)

Shake waniliowy

źródło: http://img98.imageshack.us/img98/8227/zdjeciephpcp1.jpg

Składniki:

2 szklanki lodów waniliowych
1 1/4 szklanka mleka
3 łyżki cukru

Sposób Przygotowania:

Jest bardzo prosty, wszystkie składniki wkładamy do blendera bądź jakiegoś innego przyrządu. Czekamy, aż zrobi się odpowiednia konsystencja i shake gotowy.

5 zasad sushi

2011-01-29T09:00:00.000-08:00

Sushi. Kiedyś kompletnie u nas nieznane, teraz szturmem zdobywa polskie podniebienia i to nie tylko w sushibarach, ale i w polskich kuchniach. Robienie sushi jest stosunkowo łatwe, a rosnące zainteresowanie tematem spowodowało, że przedstawiam kilka zasad które warto poznać:

1. Dobrze przygotuj ryż.

Podstawowym składnikiem sushi jest ryż. Przepisów preparacji jest sporo i trochę się różnią, ale ryż zawsze musi być on krótkoziarnisty. Niezbędne płukanie najlepiej przeprowadzać przy użyciu sitka i miski - sypiemy wtedy ryż na sitko i delikatnie przecieramy w misce z wodą. Potem zmieniamy wodę i powtarzamy czynność 3-4 razy, oszczędza nam to czas w porównaniu ze zwykłym odsączaniem w misce. Gotując ryż, nie zapominajmy o mieszaniu na początku, inaczej będzie przywierał do garnka. Ocet ryżowy najlepiej dawać w proporcji 2-3 łyżeczki na 100g ryżu, zresztą można go na ogół zastąpić spirytusowym.

2. Nori z dobrej strony.

Algi morskie nori stosujemy ustawiając je błyszczącą stroną na zewnątrz. Są bardzo zdrowe, aż 28% masy wodorostów pochodzi z minerałów, dlatego nie bójmy się używać go także w innych potrawach. Do sklejania nori najlepiej jest stosować... ryż. Cienki pasek ryżu sklei je trwale i bez deformacji. Kroić wodorosty należy szerokim nożem o gładkim ostrzu, inaczej może dojść do deformacji i uszkodzeń.

3. Ryby

W Japonii najczęściej ryba w sushi jest surowa. Popularne w Europie i USA postacie sushi (głównie z gotowaną lub wędzoną rybą), są tam rzadko spotykane poza restauracjami dla turystów, dodatkowo u nas często stosuje się surimi ze względu na cenę i łatwość użycia. Niestety nie są to prawdziwe paluszki krabowe, jedynie zmielona ryba (ok 35 % masy) i aromat krabów. Ja zachęcam do spróbowania każdej wersji, ważne tylko by surowe owoce morza były świeże, inaczej przegrają w przedbiegach z wędzonym łososiem.

4. Przyrządzanie.

Spożywać sushi powinno się w czasie nie dalszym niż godzinę. Rolować sushi-maki i california-maki najlepiej na naturalnych matach o grubych listwach (można kupić w większości dużych marketów). Sushi dla leniwych: tradycyjnie Japończycy jedli sushi mieszając ryż i rybę w misce, po czym wydobywali je kawałkami nori. Polecam! Dla niecierpliwych: Rice cooker, czyli garnek do sushi, powoduje iż ryż będzie gotowy w ok 40 minut i nigdy się nie przypali.

5. Jedzenie

Większość osób myśli, iż jedzenie sushi odbywa się przy pomocy pałeczek, szczególnie że dostaje się je do potraw w sushi barach. Prawda jest taka, że Japończycy podnoszą sushi palcami, ocierają je o górkę wasabi, maczają w talerzyku sosu sojowego i konsumują zagryzając ciętym w paski imbirem. W restauracjach dochodzi do tego cała celebracja - rozmowa z sushimasterem (chwalenie i pytania co poleca), odpowiednie popijanie itp, ale w domach się tym nikt nie przejmuje, także i Wy nie musicie :)

Smacznego!

Spaghetti

2011-01-27T21:17:00.000-08:00

Zawsze jak zdobędę mięsko mielone (przywiozę z domu albo kupie w sklepie, raczej nie preferuje polowań) chcę zrobić coś fajnego i smacznego. Przeważnie kończy się na spaghetti.

Składniki:

* mięsko (padlinka mielona), jakieś 250 gramów

* koncentrat pomidory lub 2-3 dojrzałe pomidory

* marchewka, sztuka jedna

* kapusta (mały kawałeczek)

* pietruszka korzeń

* cebula

* seler, kawałek nieduży

* olej (albo oliwa)

* przyprawy (sól, pieprz, bazylia, rozmaryn, papryka)

* czosnek (1-3 ząbki)

* lampka czerwonego, półwytrawnego wina (opcjonalne)

* ser

Gotujemy makaron. Robimy to na początku, ponieważ makaron do spaghetti musi być klejący (tak żeby sos z niego nie spływał), a żeby to uzyskać musi się trochę wystudzić.

Zrobienie samego sosu – dwa sposoby:

Opcja 1 – dla leniwych nie mających kompletnie czasu
Wrzucamy mięso na patelnie, dolewamy wody i fix z paczki i postępujemy zgodnie z instrukcją na opakowaniu. Efekty są smaczne (też tak czasami robiłem). Sos wylać na makaron i jeść.

Opcja 2 – dla pasjonatów gotowania
Cebulkę obieramy i kroimy w drobną kosteczkę. Z czosnkiem robimy to samo. Czosnek można wycisnąć, ale trzeba mieć takie specjalne coś do wyciskania (ja tego nie posiadam, więc zawsze kroje). Na patelnie wlewamy olej lub oliwę (kogo stać na oliwę?). Rozgrzewamy i wrzucamy cebule i czosnek. Lekko podsmażamy (do zeszklenia się) i dorzucamy padlinkę (najlepsza padlinka to chyba wołowa). Chwilkę smażymy rozdrabniając mięsko i dolewamy wina (albo wody, ja wole wino bo trzeba otworzyć cała butelkę i w miedzy czasie można sobie troszkę wypić, lepiej wtedy smakuje). Przykrywamy pokrywką i dusimy, czasami mieszając (na małym lub średnim ogniu).

Jak mięsko się dusi przygotowujemy warzywa (kapusta, marchewka, seler, pietruszka). Skąd je wziąć? Kupiłem paczkę z włoszczyzna i akurat to tam było (chyba nie powinno się dodawać kapusty, ale przecież nie mogłem pozwolić żeby się zmarnowała). Obieramy wszystko i kroimy w paski (dużo zabawy). Dobrą alternatywą jest kupienie włoszczyzny mrożonej pokrojonej w paski.

Wrzucamy wszystko na patenie do padlinki, która powinna być już ładnie uduszona. Mieszamy wszystko razem, jeśli to konieczne dolewamy wody (prawdopodobnie jest to konieczne). Jeśli zamiast koncentratu dodajemy świeże pomidory to jest odpowiedni moment na ich wrzucenie. Wcześniej powinny być pokrojone na części (im więcej tym lepiej) i wycięty zielony środek (chyba szypułka się to nazywa). Dusimy czy smażymy póki warzywa nie zmiękną.

A teraz zaczynamy czarować (to co lubię najbardziej), czyli doprawiamy. Wrzucamy na początek dwie łyżki koncentratu pomidorowego (w zależności od tego jak bardzo ma być pomidorowe). Sól i pieprz to standard. Dalej idzie bazylie i rozmaryn (najlepiej by było gdyby były świeże) oraz szczypta czerwonej papryki. Za każdym razem próbujemy czy nie trzeba dosypać więcej.

Jak już mamy zrobiony sos to zaczynamy ucztę. Makaron wrzucamy na głęboki talerz, polewamy sosem i posypujemy serem (żółty starty ser) i mieszamy dokładnie (wtedy jest najlepsze). Teoretycznie można przyozdobić danie liskiem bazylii albo pietruszki, ale jak je się samemu to nie warto robić sobie zachodu. Jeśli mamy otwarte wino to nie może się przecież zmarnować. Czerwone półwytrawne wino świetnie do tego pasuje.

Zbrudzone naczynia i nie tylko:

* patelnia z pokrywka

* to czym jesz i na czym jesz

* garnek

* nóż i deska do krojenia (chyba, że kupiłeś mrożoną włoszczyznę)

Gulasz węgierski

2011-01-27T21:16:00.000-08:00

Gulasz węgierski słynie i pochodzi od naszych bratanków czyli z Węgier. Jednak gdybyśmy przygotowali polski gulasz wszystkim by równie dobrze smakował. Potrawa jest dobra na jesienną porę, gdy za oknem wieje i pada deszcz.

Gulasz węgierski słynie i pochodzi od naszych bratanków czyli z Węgier. Jednak gdybyśmy przygotowali polski gulasz wszystkim by równie dobrze smakował. Potrawa jest dobra na jesienną porę, gdy za oknem wieje i pada deszcz.

Składniki:

- 30-40 dkg mięsa wołowego bez kości
- 4 dkg tłuszczu
- 15 dkg cebuli
- 1 dkg papryki w proszku
- 15 dkg papryki (strąki)
- 1 ząbek czosnku
- 80 dkg ziemniaków
- 15 dkg pomidorów lub 5 dkg koncentratu pomidorowego
- kluski kładzione
- majeranek
- kminek, sól, bazylia

Sposób przygotowania
Mięso opłukać, pokrajać na drobne kawałki, włożyć do dużego rondla. Dodać tłuszcz, obraną drobno posiekaną cebulę, czosnek roztarty z solą, paprykę w proszku, szczyptę kminku i majeranek, osolić, dokładnie wymieszać, podlać paru łyżkami wody i dusić powoli pod przykryciem. W czasie duszenia często mieszać i uzupełniać odparowaną wodę, następnie umyć ziemniaki, obrać i opłukać, paprykę w strąkach umyć, obciąć łodygi i usunąć pestki, pomidory umyć.

Gdy mięso zaczyna mięknąć, dodać paprykę pokrajaną w paski, pomidory podzielone na cząstki, ziemniaki pokrajane w dość grubą kostkę i dolać tyle wody, aby zakryła gotującą się w rondlu potrawę. Gdy ziemniaki i mięso są miękkie, wymieszać ugotowany gulasz z oddzielnie ugotowanymi kluskami. Gulasz podać w rondlu, w którym się gotował.

I tak mamy gotowy gulasz, gotowy do jedzenia. Najlepszymi przyprawami do tego dania są: ziele angielskie, liść laurowy, jałowiec, majeranek, pieprz, rozmaryn, tymianek. Gulasz węgierski powinien być podawany w ceramicznym kociołku, w którym został przyrządzony nad ogniskiem.

Naleśniki z ziemniakami i serem

2011-01-27T21:09:00.000-08:00

Dokładny przepis na naleśniki z ziemniakami i serem. Jeżeli nie wiesz jak zrobić naleśniki? To dobrze trafiłeś ! Tutaj znajdziesz nie tylko przepis na naleśniki z ziemniakami i serem, ale przepis na ciasto naleśnikowe. Potrawa bardziej służy jako deser po obiedzie lub też może być podawany w każdej porze obiadowej.
Dokładny przepis na naleśniki z ziemniakami i serem. Jeżeli nie wiesz jak zrobić naleśniki? To dobrze trafiłeś ! Tutaj znajdziesz nie tylko przepis na naleśniki z ziemniakami i serem, ale przepis na ciasto naleśnikowe. Potrawa bardziej służy jako deser po obiedzie lub też może być podawany w każdej porze obiadowej.

Potrzebne składniki:
- 80 dkg ziemniaków,
- 15-20 dkg sera (twarogu)
- 5 dkg cebuli,
- 4 dkg tłuszczu,
- sól, pieprz,
Ciasto:
- 2 jaja, sól
- 1/4 l mleka,
- 1/4 l wody,
- 20 dkg mąki; skórka słoniny do smarowania patelni,
- 4 dkg tłuszczu do smażenia,
- gałązki zielonej pietruszki

Przyrządzić według tego sposobu przygotowania:

Ziemniaki wyszorować szczotką pod bieżącą wodą, ugotować, odcedzić, obrać ochłodzić oraz przepuścić przez maszynkę razem z serem i cebulą obraną, usmażoną w talarkach na tłuszczu. Dodać do smaku sól, pieprz i starannie wymieszać. Usmażyć naleśniki. Każdy naleśnik smarować równo nadzieniem, złożyć na pół i jeszcze raz na pół w tzw. "chusteczkę". Kłaść na patelnię, na rozgrzany tłuszcz, szybko osmażyć z 2 stron. Ułożyć na półmisku, opierając jeden o drugi, przybrać gałązkami zielonej pietruszki.

Przepis na przygotowanie naleśników (ciasta):

Trzepaczką rózgową wymieszać dokładnie żółtka z mlekiem, wodą i częścią mąki, której dać tyle, aby ciasto było gęste jak śmietana. Ubić pianę, połączyć z ciastem, lekko wymieszać, dodając resztę mąki i soli. Patelnię rozgrzać na ogniu, smarować dokładnie skórkę słoniny. Łyżką wazową nabierać ciasto, nalewać na gorącą patelnię; uważać, aby nie smażyć za grubych naleśników. Jeżeli naleje się za dużo ciasta, zlać z powrotem do garnka. Naleśniki smażyć, a gdy ciasto zetnie się, obrócić łopatką lub szerokim nożem na drugą stronę. Usmażone naleśniki składać na odwróconym dnem do góry talerza.

PORADA: Ciasta nie nalewać na mało rozgrzaną patelnię, gdyż porobią się kluski.

Podawać ze śmietaną, sosem grzybowym, koperkowym lub pomidorowym, z surówką z warzyw.

Geneza historia pizzy i pizza stone

2011-01-27T21:03:00.000-08:00

Masz apetyt na smaczną pizzę – możesz pójść do dobrej pizzerii bądź zamówić ją z dostawą do domu (najlepiej w sprawdzonym już miejscu), albo też, zwłaszcza jeśli lubisz sam „pichcić”, spróbować zrobić ją sobie w domu. Wśród licznych zalet „samoobsługi” na pierwszym miejscu wymienić wypada pewność, że „wiesz co jesz” ...

Wśród licznych zalet „samoobsługi” na pierwszym miejscu wymienić wypada pewność, że „wiesz co jesz” – sam dokonujesz wyboru wszystkich składników potrawy, od podstawowych (mąka, przyprawy) do wszelkich dodatków, mogąc przy tym wykazać się dobrym gustem i inwencją w komponowaniu dania. Nie musisz przy tym opuszczać przytulnej własnej kuchni, w której wykonasz wszelkie niezbędne czynności przygotowawcze (ewentualnie przy samodzielnie wybranym podkładzie muzycznym czy z wykorzystaniem innych, nie absorbujących manualnie, form uprzyjemniania czasu), a także – jeśli masz na to odpowiednie warunki i ochotę – możesz skonsumować gotowy produkt własnych rąk w wybranym towarzystwie.

Podstawowym warunkiem realizacji chęci samodzielnego upieczenia pizzy jest jednak posiadanie odpowiedniego „know-how”, czyli umiejętności jej sporządzenia i wypieku. Nie wymaga to jednak głębokich studiów wiedzy kulinarnej. Pizza nie jest bowiem daniem elitarnym; wręcz przeciwnie – należy ją uznać za pierwszy w historii „fast food”.

Zdaniem badaczki tematu, Lindy Stradley („History and Legends of Pizza”, www.whatscookingamerica.net), pizza stanowiła podstawowy składnik diety ludów kultury śródziemnomorskiej od czasów epoki kamiennej, a jej pierwotną formą był placek pieczony pomiędzy kamieniami ogniska, przyprawiany następnie różnymi dodatkami i używany zamiast talerza i sztućców do nabierania zupy czy sosu. Podobno zwyczaj wykorzystania chleba jako talerza przyszedł od Greków, którzy jadali płaskie okrągłe chleby z różnego rodzaju dodatkami. Z racji taniości i łatwości w przyrządzaniu było to pożywienie popularne zwłaszcza wśród robotników i ich rodzin. W okresie rozkwitu perskiego imperium Achemenidów żołnierze Dariusza Wielkiego (521-486 p.n.e.), przyzwyczajeni do długich marszów podczas licznych podbojów, piekli na swych tarczach coś na kształt chleba, pokrywając go następnie serem i daktylami. W pierwszej historii Rzymu autorstwa Katona Starszego (234-149 p.n.e.) wspomina się „płaski okrągły kawałek ciasta przyprawionego oliwą z oliwek, ziołami i miodem, pieczony na kamieniach”. Za najstarszy znany nam przepis na pizzę można uznać recepturę, podaną w książce kucharskiej „De re coquinaria” słynnego kucharza i smakosza Marcusa Gaviusa Apiciusa (I wiek n.e.); jako ingrediencje potrawy, której podstawę stanowi wydrążony bochenek chleba, wymienia się tu, mięso kurczaka, ziarnka sosny, ser, czosnek, miętę, pieprz i oliwę – wszystkie stanowią nadal składniki współczesnej pizzy. W średniowieczu pojawiła się nazwa „pizza” w dotychczas używanej formie, a jej najbardziej powszechny smak ukształtował się dzięki sprowadzeniu do Europy z Nowego Świata (Peru) pomidorów w 1522 roku i wyrabianego z mleka bawołów wodnych, pochodzącego z Indii, sera mozzarella w XVIII wieku. Światową stolicą pizzy stał się w XVII-XVIII wieku Neapol, gdzie w 1830 roku otwarto pierwszą „prawdziwą”, do dziś funkcjonującą pizzerię – „Antica Pizzeria Port’Alba”. Na salony pizza wkroczyła zaś dopiero w końcu XIX wieku za sprawą królowej Małgorzaty (Margherity) di Savoia, żony Umberta I, który – bawiąc w Neapolu na wczasach – wezwał do swego pałacu najbardziej popularnego „pizzaioli” (szefa pizzerii), Raffaele Esposito, by skosztować jego specjałów; z trzech zaprezentowanych na degustacji rodzajów królowej najbardziej smakowała pizza z mozzarellą, bazylią i pomidorami (w kolorach, składających się na barwy narodowe Włoch), którą w rewanżu za otrzymany list z podziękowaniem Esposito zadedykował królowej jako „pizzę Margherita”. Pomimo tej nobilitacji, pizza pozostała popularnym pożywieniem przede wszystkim mniej zamożnych warstw ludności.

Skoro więc „już starożytni Rzymianie ...”, to współczesnemu laikowi w sztuce kulinarnej – dysponującego przy tym nieporównywalnie doskonalszym wyposażeniem kuchni – przyrządzenie smakowitej pizzy w domu również nie powinno nastręczać większych trudności. Przed osiągnięciem biegłości w tej dziedzinie warto oczywiście na początku skorzystać z któregoś z licznych podręczników kucharskich czy choćby ściągnąć kilka praktycznych przepisów z internetu.

Największym problemem jest niewątpliwie przygotowanie odpowiedniego ciasta, które po upieczeniu (z nałożonymi dodatkami) nie okaże się kleistym kluchem, lecz będzie delikatnie kruche i chrupiące przy spożywaniu. Uzyskanie takiego efektu jest jednak z reguły niewykonalne w nowoczesnej kuchni, o czym przekona się nawet doświadczony już „pizzer domowy”, jeśli porówna walory swego wypieku z zaletami pizzy pochodzącej z dobrej pizzerii.

Tajemnica smaku pizzy tkwi bowiem w kamieniu. Czyli – wróćmy do źródeł ...

Profesjonalne pizzerie wyposażone są w piece, oczywiście supernowoczesne i niemal skomputeryzowane, lecz wyłożone – dokładnie tak samo jak ich odpowiedniki sprzed stuleci – kamieniem, zapewniającym równomierne rozprowadzanie gromadzonego ciepła i wchłanianie zawartej w cieście wilgoci.

Zapalony amator domowej pizzy nie musi jednak wyrzucać z kuchni swego wysoce zaawansowanego technologicznie piecyka, gazowego czy elektrycznego, by zastąpić go zabytkowym piecem glinianym. Od lat na amerykańskim rynku znane są bowiem „pizza stones” – kamienie do wypieku pizzy, które wkłada się po prostu do piekarnika standardowej kuchenki domowej. Po osiągnięciu odpowiedniej temperatury na kamień nakłada się przygotowaną pizzę, która po upieczeniu nie powinna odbiegać smakiem i chrupkością od produktu z dobrej pizzerii.

Produkt tego rodzaju pojawił się obecnie na polskim rynku pod nazwą „Fratelli Pizza Stone” („Kamień do pizzy Fratelli” www.pizzastone.pl, www.pizzastone.com.pl). Jest to zestaw, składający się z kamienia (o średnicy 33 cm i grubości 2 cm), oraz wykonanej ze sklejki liściastej łopatki do nakładania ciasta na kamień. Producent wyposażył także zestaw w broszurkę, która oprócz niezbędnej instrukcji obsługi zawiera kilka przepisów na przygotowanie pizzy i sosów, a także wskazówki co do jej wypieku.

Umieszczony w nagrzanym piekarniku Fratelli Pizza Stone symuluje parametry profesjonalnego pieca do wypieku pizzy. Mikroporowatość kamienia absorbuje wilgoć zawartą w cieście, jednocześnie rozprowadzając równomiernie wysoką temperaturę wnętrza kuchenki. Odpowiednio dobrana grubość kamienia, duża (w porównaniu z produktami oferowanymi na rynku amerykańskim, które mają maksymalnie ¾ cala, tj. 1,9 cm grubości) zapewnia długotrwałe utrzymanie ciepła, a tym samym wysoką efektywność w przekazywaniu go ciastu, co gwarantuje chrupkość wypieku.

Posługiwanie się kamieniem jest równie proste, jak sam wyrób: wystarczy włożyć kamień do piekarnika na niższy poziom i nagrzewać go przez około 30 minut w temperaturze 250C, a w międzyczasie uformować ciasto na łopatce (posypanej uprzednio mąką, aby ułatwić zsumięcie ciasta na kamień) i nałożyć nań sos, a następnie ser (najlepiej mozzarella) i kolejne dowolne dodatki (np. pieczarki, szynkę, peperoni, oliwki itd.); przygotowane w ten sposób ciasto przekłada się z łopatki na rozgrzany już kamień i piecze do czasu, aż brzegi ciasta będą rumiane, a sam placek bez trudu odejdzie od kamienia. Gotową pizzę należy zdjąć z kamienia, ponownie korzystając z pomocy łopatki.

Równie nieskomplikowana jest „konserwacja” kamienia: po ostygnięciu należy zeskrobać ewentualne resztki ciasta i przetrzeć kamień wilgotną ściereczką. Nie należy go natomiast myć wodą. Nie trzeba także przejmować się tym, że kamień ściemnieje – wręcz przeciwnie: jest to oznaka „dojrzewania”, w trakcie którego kamień w coraz większym stopniu może oddawać „przyprawione” ciepło, wzbogacając smak o aromat pizzy i innych wypieków.

Należy bowiem dodać, że obok wypieku pizzy kamień jest równie skuteczny w procesie pieczenia innych ciast z włoskim smakiem – chleba, pieczywa czosnkowego, bułek, rogalików, bajgli, tortillas i różnych ciastek. Doskonale sprawdza się także przy odgrzewaniu zakupionej gotowej pizzy, a także pizzy mrożonej.

Fratelli Pizza Stone produkowany jest z wysokiej jakości, ekologicznego materiału ceramicznego. Wyrób posiada Certyfikat Zdrowia, wystawiony przez Państwowy Zakład Higieny i akceptowany we wszystkich krajach Unii Europejskiej. Korzystanie z produktu jest więc w pełni bezpieczne – należy jedynie uważać, aby nie poparzyć rąk przy nakładaniu i wyjmowaniu pizzy z piekarnika (w czym wielce pomocna jest włączona do zestawu łopatka, a dodatkowo przydatna będzie rękawica kucharska).

Warto poważnie zastanowić się nad tym niezwykle prostym a skutecznym sposobem przekształcenia swej domowej kuchenki w nawiązujący do włoskich tradycji, starego typu piec do pizzy, w pełni oddający smak doskonałej, chrupiącej pizzy. Trzeba przy tym mieć też na uwadze, że relatywnie niewysoki koszt zakupu zestawu szybko zwróci się w postaci oszczędności, stanowiących różnicę pomiędzy wydatkami na samodzielne przygotowanie pizzy a jej zakup w restauracji.

Karnawałowe sałatki makaronowe

2011-01-27T20:46:00.000-08:00

Organizujesz imprezę i brak ci pomysłu na karnawałowe menu? Przygotuj kolorowe sałatki na bazie makaronu z amarantusem Siła Serca a zadbasz nie tylko o podniebienia gości, ale również o ich zdrowie.

Zima to okres karnawału. Jedni z nas uwielbiają szalone tańce w dyskotece, drudzy - dystyngowane bale, a jeszcze inni – tzw. domówki. Zapraszamy wtedy grono znajomych, siedzimy, rozmawiamy, od czasu do czasu porwie nas do tańca szybszy rytm muzyki. W ten karnawałowy wieczór nie może zabraknąć na naszym stole różnego rodzaju przysmaków, które nie tylko spełniają swoją główną rolę smacznego dania, ale także świadczą o naszej pomysłowości i obyciu kulinarnym. A gdyby tak znaleźć potrawę, która zawrze w sobie wszystkie te cechy? Jej składniki będą łatwo dostępne, zdrowe i pożywne, a przygotowanie nie zajmie kilku godzin? Do grona takich potraw należą niewątpliwie sałatki makaronowe. Makaron syci, a jego różne kształty dodają sałatce uroku. Najlepiej w tej roli sprawdzi się makaron Siła Serca. Jest on produkowany przez firmę Sulma we współpracy z Fundacją Rozwoju Kardiochirurgii a część dochodu z jego sprzedaży przeznaczana jest na budowę Polskiego sztucznego Serca. Ponadto makaron Siła Serca jest wytwarzany z pszenicy Durum, wzbogacony mąką z nasion amarantusa, których jednym ze składników jest życiodajny skwalen. Związek ten dzięki swym naturalnym właściwościom przyczynia się do opóźniania procesów starzenia oraz regulacji syntezy cholesterolu. Ponadto zawiera antyoksydanty, które zapobiegają chorobom nowotworowym. Jest także niezbędny w procesie tworzenia m.in. prowitaminy D, kwasów żółciowych oraz hormonów płciowych. Makaron Siła Serca jest także bogatym źródłem magnezu, który m.in. buduje i wzmacnia nasze zęby i kości, wspomaga pracę wątroby, odgrywa bardzo ważną rolę w dostarczaniu energii tkankom i komórkom.
Sałatka z takiego makaronu nie tylko posmakuje naszym gościom, lecz także pozytywnie wpłynie na stan ich zdrowia. Zatem do dzieła:
Składniki:
opakowanie makaronu Siła Serca w kształcie świderków
3 papryki, koniecznie w różnych kolorach
puszka kukurydzy
puszka czerwonej fasoli
puszka groszku
ok. 30 dag szynki
majonez
sól i pieprz
Ugotowany i ostudzony makaron łączymy z pokrojonymi w małą kostkę paprykami i szynką. Dodajemy resztę składników, doprawiamy solą i pieprzem.

Sałatkę przygotowuje się w tempie ekspresowym, a dzięki temu, że jest tak bardzo kolorowa, z pewnością przyciągnie wzrok naszych gości i zachęci do skosztowania. Sałatki z makaronu są idealnym rozwiązaniem na zapełnienie karnawałowego stołu. Nie wymagają dużych nakładów finansowych, szybko się je przygotowuje, a jeśli zrobimy ich kilka rodzajów, każdemu z gości smakowanie każdej po kolei sprawi wielką przyjemność. Najlepiej oczywiście do każdej z sałatek użyć makaronu Siła Serca o innym kształcie i różnych składników, aby poczęstunek był bardziej urozmaicony – smakowo i wizualnie. Serwując naszym gościom sałatki z makaronem Siła Serca nie tylko podajemy im smaczne danie ale również dbamy o ich zdrowie.

Przepisy, dzięki którym przemycisz warzywa swojemu dziecku

2011-01-27T20:44:00.000-08:00

Wiele mam ma problem z dzieckiem, które nie chce jeść warzyw. Okazuje się, że często to forma podania jest problemem a nie same warzywa. Poniżej zaprezentuje dwa łatwe przepisy na przemycenie tych składników, tak by dziecko nie grymasiło i ze smakiem zjadło całą potrawę.

Jednym z przepisów dla dzieci, które mój synek uwielbia jest spaghetti bolognese. Proponuję zdrowszą wersję tego dania. Do przygotowania używamy świeżych warzyw (pomidory poza sezonem używamy z puszki- patrz na etykiety, aby były bez zbędnych polepszaczy, dodatków), mięso wieprzowe zastąpimy mięsem z indyka. Przepis możesz dowolnie modyfikować, dopasowując smak do upodobań dziecka, sezonu i tego, co masz w lodówce. Ja sama - często do takiego sosu zwłaszcza w lecie dodaje marchewkę, cukinię, dynię, bakłażana a np. zamiast mięsa z indyka, możesz spróbować dodać mięso wołowe. Danie jest bardzo łatwe w przygotowaniu a jestem pewna, że twoje dziecko z przyjemnością je zje pomimo wielu warzyw.
Zabieramy się do gotowania. Składniki, jakie będą nam potrzebne do przygotowania 4 porcji spaghetti to:
Spaghetti bolognese dla dziecka

Nazwa	Ilość
Bazylia -listek Cebula cukrowa	6 sztuk 1 szt.
Czosnek ząbek Feta	2 szt. 2 łyżki
Maasdamer - ser żółty	50 g
Koncentrat pomidorowy	1 łyżka
Makaron spaghetti z pszenicy durum 100% (lub pełnoziarnisty)	200 g
Mięso mielone z indyka	150 g
Oliwa z oliwek Oregano suszone	1 łyżeczka 1 łyżka
Papryka czerwona	0,50 szt.
Pieprz ziołowy	1 szczypta
Pomidor Pelatti bez skóry, w sezonie minimum 4 zwykłe Rodzynki sułtanki	1 puszka 10 szt.
Seler naciowy-kawałek	1 szt.
Sól	1 szczypta
Tymianek świeży	1 szczypta

Sposób przygotowania jest bardzo prosty. Wystarczy około 20 minut, aby danie było gotowe. Na początku:
Przygotowanie:
Ugotuj makaron al dente według przepisu na opakowaniu. Na patelni rozgrzej oliwę. Wrzuć mięso mielone. Podsmaż aż mięso przestanie być różowe. W blenderze zmiksuj dokładnie pomidory, cebulę, czosnek, selera, paprykę czerwoną, rodzynki, fetę, połowę sera żółtego oraz bazylię, tymianek, oregano i pieprz. Na patelnię do usmażonego mięsa dodaj sos. Po paru minutach jak sos nieco zgęstnieje dodaj koncentrat pomidorowy ( jak sos jest za gęsty dodaj odrobinę wody). Dopraw. Wymieszaj jeszcze ciepły sos z makaronem. Posyp startym serem żółtym. Smacznego.
Zapiekana kanapeczka z pomidorami
Drugim przepisem dla dzieci, dzięki któremu łatwo uda ci się przemycić dziecku warzywa jest „zapiekana kanapeczka z pomidorami". Dzieciom, którym nie przeszkadza widok warzyw nie trzeba ich miksować, wystarczy drobno pokroić. W przepisie można użyć innego pieczywa. Aby przygotować taką kanapeczkę, potrzebne będą ci:

Nazwa	Ilość
Bazylia listek	2 szt.
Chleb kołodziej pełnoziarnisty - kromka	2 szt.
Czosnek, ząbek	1 szt.
Masło	1 łyżeczka
Oliwki zielone	5 szt.
Pomidor	1 szt.

Przygotowanie tej kanapeczki jest niezwykle proste a smakuje wyśmienicie.
Przygotowanie:
Rozgrzej piekarnik do 225 stopni. Włóż kromki do piekarnika. Delikatnie podpiecz (około 5 minut). Zagotuj odrobinę wody. Wrzątkiem polej pomidora (Zdejmij skórkę z pomidora). Do blendera wrzuć pomidora, oliwki, czosnek oraz bazylię. Zmiksuj. Upieczone kromki posmaruj masłem, następnie posmaruj sosem pomidorowym. Smacznego.
Więcej sprawdzonych przepisów na potrawy dla dzieci znajdziecie na stronie www.przepisy-dla-dzieci.pl . Życzę przyjemnych doznać kulinarnych i zapraszam do zamieszczania na mojej stronie własnych porad i przepisów.

Kurczak z warzywami

2011-01-27T20:40:00.000-08:00

Kurczak z warzywami. Świetny przepis na urozmaicony posiłek o każdej porze dnia. W sezonie wiosenno - letnim polecam świeże warzywa zamiast mrożonych. Przygotowanie 40min dla 2 osób, 256 kcal.

Zamrożoną fasolkę szparagową wrzuć do wrzącej, mocno osolonej wody. Gotuj około 8 minut, odcedź i zahartuj zimną wodą. Szalotkę i ząbek czosnku obierz i pokrój w drobną kostkę. Pomidory zanurz na 1-2 minuty we wrzątku, zdejmij skórkę i pokrój na ćwiartki. Na gorącym maśle zeszklij szalotkę, następnie dodaj czosnek i duś przez kilka minut. Dodaj pomidory i fasolkę szparagową. Dodaj sól i pieprz do smaku. Gotuj około 5 minut. Cytrynę sparz wrzątkiem i pokrój w cienkie plasterki. Filety z piersi kurczaka oprósz z obu stron solą i pieprzem. Zostaw na 15 minut, żeby się '' przegryzły ''. Usmaż je z obu stron na rozgrzanej oliwie z oliwek. Dodaj rozmaryn i plasterki cytryny, wlej rosół i gotuj pod przykryciem przez kolejne 7 minut. Podawaj z fasolką szparagową i pomidorami jako drugie danie obiadowe lub na ciepłą kolację.
    Składniki :
   -   2 filety z piersi kurczaka,
   - 1 opakowanie mrożonki '' fasola szparagowa cięta '' ,
   - 1 szalotka,
   - ząbek czosnku,
   - 2 pomidory,
   - sól,
   - świeżo zmielony pieprz,
   - cytryna,
   - 2 łyżki stołowe oliwy z oliwek,
   - łyżka stołowa rozdrobionego rozmarynu,
   - 125 ml rosołu ( może być instant )
   Polecam ten przepis na różnego rodzaju przyjęcia, jak i również jako danie obiadowe. Życzę smacznego.

Pierogi ruskie

2011-01-27T20:38:00.000-08:00

Pierogi ruskie - wszyscy znają tą potrawę. Myślę, że w każdym domu gościło to polskie jadło na stołach. Potrawa pochodzi z Rusi Czerwonej, ale najbardziej popularna jest w Polsce i na Ukrainie. Wszystko jest proste w przygotowaniu!

Pierogi ruskie wszyscy znają tą potrawę. Myślę, że w każdym domu gościło to polskie jadło na stołach. Potrawa pochodzi z Rusi Czerwonej, ale najbardziej popularna jest w Polsce i na Ukrainie. Wszystko jest proste w przygotowaniu! Dla głodnego nic trudnego! Pierogi najlepiej podaje się razem z skwarkami, smażoną cebulą lub jak kto woli ze śmietaną.

Pierogi teraz jak i kiedyś były robione z różnymi nadzieniami grzybów, mięsa lub kapusty.
Do dzieła, przeczytaj przepis, przygotuj składniki i spraw niespodziankę swoim znajomym bliskim.

Składniki:
Ciasto:
- 35 dkg mąki,
- 1 jajo, sól,
- ok.1/8l wody,
- 4 dkg masła lub margaryny do polania

Farsz:
- 80 dkg ziemniaków,
- 20 dkg sera (twarogu),
- 5 dkg cebuli,
- 3 dkg tłuszczu,
- sól i pieprz,

Sposób przygotowania:
Ziemniaki wyszorować szczotką pod bieżącą wodą, ugotować obrać przepuścić przez maszynkę razem z serem, dodać cebulę obraną, pokrajaną w kostkę, usmażoną na złoty kolor; utrzeć dokładnie, dodać sól i pieprz. Mąkę przesiać na stolnicę następnie wbić jajo, dodać sól, wodę, zagnieść wolne ciasto, starannie wyrobić. Podzielić na części, przykryć miseczką, aby ciasto nie obsychało. Każdą część wałkować dosyć cienko, później wykrawać foremką krążki o średnicy 5 cm. Na środek krążka nałożyć łyżeczkę nadzienia, składać na pół, zlepiać dokładnie brzegi uważając, aby nadzienie nie dostało się między brzegi (bo wtedy pierogi łatwo pękają i rozgotowują się).

Zlepione pierogi układać na deseczce posypanej mąką albo na sicie, przykryć czystą serwatką, aby nie obsychały. Zagotować osoloną wodę w dużym płaskim rondlu. Na wrzącą wodę wkładać partiami pierogi, zamieszać łyżką i następnie przykryć. Gdy podpłyną w górę, odkryć i gotować 2-3 minuty. Wybierać łyżką cedzakową na cedzak, przelać gorącą wodą, osączyć, wyłożyć na ogrzany półmisek, polać tłuszczem.

Najlepiej podawać ze śmietaną i okrasić słoniną, wtedy danie jest w pełni gotowe do jedzenia. A skwarki i cebula na dobrą sprawę oddają pełny smak pierożków..

Smacznego :-)